Some Emirdağ Folk Songs: Al Fadimem Emirdağ'ı Birbirine Ulalı Harmana Sererler Suvermez Diyorlar Zalım Poyraz Dabandan Düz Oyun Pancar Ektim Emirdağ'ın Düzüne Ağıl Ören Yoğurt Çaldım Kazana Yalanmıydı Yaşar Ekizce Üstünde Bir Karabulut Emirdağ'ın Güzelleri Kuşburnu Pürlenirmi Ta Yaylanın Yükseğinde Evleri Erzurumdan Çevirdiler Yolumu Eylülde Gel Emirdağına Vardım Sabaha Karşı Ablak, Emirdağ Adayazı, Emirdağ Alibeyce, Emirdağ Avdan, Emirdağ Ağılcık, Emirdağ Aşağıaliçomak, Emirdağ Aşağıkurudere, Emirdağ Aşağıpiribeyli, Emirdağ Bademli, Emirdağ Balcam, Emirdağ Bağlıca, Emirdağ Başkonak, Emirdağ Beyköy, Emirdağ Beyören, Emirdağ Burunarkaç, Emirdağ Büyüktuğluk, Emirdağ Camili, Emirdağ Ciftlik, Emirdağ Davulga, Emirdağ Daydalı, Emirdağ Dağılgan, Emirdağ Dağınık, Emirdağ Demircili, Emirdağ Dereköy, Emirdağ Ekizce, Emirdağ Elhan, Emirdağ Emirdağ Emirinköyü, Emirdağ Eskiakören, Emirdağ Eşrefli, Emirdağ Gedikevi, Emirdağ Gelincik, Emirdağ Gökçeyaka, Emirdağ Gömü, Emirdağ Gözeli, Emirdağ Güneyköy, Emirdağ Güneysaray, Emirdağ Güveççi, Emirdağ Hamzahacılı, Emirdağ Hisar, Emirdağ Karaağaç, Emirdağ Karacalar, Emirdağ Karakuyu, Emirdağ Karayatak, Emirdağ Kılıçlar, Emirdağ Kılıçlı Kavlaklı, Emirdağ Kılıçlı kavlaklı, Emirdağ Kırkpınar, Emirdağ Kuruca, Emirdağ Kurudere, Emirdağ Leylekli, Emirdağ Salihler, Emirdağ Sığracık, Emirdağ Soğukkuyu, Emirdağ Suvermez, Emirdağ Tabaklar, Emirdağ Tepeköy, Emirdağ Tezköy, Emirdağ Toklucak, Emirdağ Topdere, Emirdağ Türkmen, Emirdağ Türkmenakören, Emirdağ Umraniye, Emirdağ Veysel, Emirdağ Y. kurudere, Emirdağ Yarıkkaya, Emirdağ Yarımca, Emirdağ Yavuz, Emirdağ Yenikapı, Emirdağ Yenikoy Yeniköy, Emirdağ Yukarıkurudere, Emirdağ Yusufağa, Emirdağ Yüreğil, Emirdağ Çatallı, Emirdağ Çaykışla, Emirdağ Çiftlik, Emirdağ Çiftlikköy, Emirdağ Örenköy, Emirdağ Özkan, Emirdağ İncik, Emirdağ Emirdağ has long had a rich folk culture and has given us many folk songs (türkü) and singers including in the 20th century.
XIX საუკუნის დასაწყისიდან დამკვიდრდა. ეს ეროვნული იდეოლოგია ეყრდნობა და მნიშვნელოვანწილად დავალებულია იოჰან გოტფრიდ ჰერდერისა და იოჰან გოტლიბ ფიხტეს ნააზრევზე. გერმანელი ნაცია იტალიელი ერის გვერდით ერთ-ერთი პირველია, რომელთა წიაღშიც შეიქმნა კულტურულ და ეთნიკურ ერთობაზე კონციპირებული ერის, ნაციის იდეა და წარმატებით განხორციელდა. გერმანული ეთნოსის ეთნიკურ საფუძველს წარმოადგენდნენ ძველგერმანული ტომები, რომლებიც, ახალი წელთაღრიცხვის დასაწყისში მდინარეებს-რეინსა და ოდერს შორის იყვნენ განსახლებულნი.კერძოდ, ესენი იყვნენ გერმიონული, ისტევონური (ისკევონური), და ინგევონური ტომობრივი ჯგუფები. როგორც სამეცნიერო ლიტერატურაშია აღნიშნული, ეს დასვლეთგერმანული ტომობრივი კავშირები საკულტო თვალსაზრისით იყნენ გაერთიენებულნი. პირველ, გერმინონულ საკულტო კავშირთნ (ჯგუფთან) (მას ეკუთვნოდნენ: სვევები, მაკრომანები,გერმუნდურები, სემნონები, კვადები, ლანგობარდები, ხატები, ალემანები...) დაკავშირებულები არიან სამხრეთ გერმანიის გვიანდელი ხალხები:ბავარები, შვაბები, ტიურინგები, ჰესელინები. მათი შთამომავალი არიან აგრეთვე თანამედროვე გერმანულენოვანი შვეიცარიელები და ავსტრიელები. მეორე ჯგუფი (ისტევონელთა საკულტო გაერთიანებაში) რეინთან დასახლებულ ფრანკთა ტომებს მოიცავდა (ბატავები, ბრუკტერები, ხამავები, უბიები, უზიპეტები, ტენკტერები, ხერუსკები), რომლენმაც გასკუთრებული როლი ითამაშეს არა მარტო გერმანიის, არამედ ადრე შუა საუკუნებიის სხვა სახელმწიფოების ისტორიაში. მესამე საკულტო სატომო ჯგუფში (ინგევონური) ფრიზების, საქსების, ანგლების, იუტების, ხალკების,ვარინების,ამპსივარიების ტომები შედიოდნენ. ამავე ჯგუფს მიეკუთვნებოდნენ კიმვრები და ტევტონები, რომლებიც ანტიკურმა სამყარომ საკმაოდ ადრე გაიცნო; ისინი ძვ. წ.