To the community of the faithful in the holy great vihâra of Kâkanâdabôta, -in which the organs of sense (of the members of it) have been subdued by the virtues of (good) character, religious meditation, and wisdom; which . . . . . . . . . . . . deeds of the very highest religious merit; which has come together from the four quarters of the world; (and) which is the abode of most excellent Shramanas,-having prostrated himself in an assembly of five persons, Amrakârdava the son of Undâna,-whose means of subsistence have been made comfortable by the favour of the feet of the Mahârâjâdhirâja, the glorious Chandragupta (II.); who is publishing in the world the amiable behaviour of the virtuous people who are the dependents (of the king); who has acquired banners of victory and fame in many battles; (and) who is an inhabitant of (the town of) Nashtî . . . . . . in the Sukuli dêsha,-gives (the village or allotment of) Îshvaravâsaka ……..purchased with the endowment of Maja and Sharabhanga and Amrarâta of the royal household, and (also gives) twenty-five dînâras.
7 ძირითადი ხმოვნიდან 4 რბილდება. მარტივი დარბილებული ხმოვნები: ㅑ ჲა ㅏ ა-დან ㅕ ჲო ㅓ ღია ო-დან ㅛ ჲო ㅗ ო-დან ㅠ ჲუ ㅜ უ-დან დარბილებული დიფტონგები: ㅒ ჲე ㅐ ღია ე-დან ㅖ ჲე ㅔ ე-დან XV საუკუნის კორეულ ენაში ხმოვნების ჰარმონია უფრო გამოიკვეთებოდა ვიდრე დღეს. გრამატიკულ მორფემებში ხმოვნები იცვლებოდა მიმდებარე ბგერების თანახმად და იყოფოდა ერთმანეთთან ჰარმონიულ ორ ჯგუფად. ამას გავლენა ჰქონდა ენის მორფოლოგიაზეც. კორეული ფონოლოგია ამ ორ ჯგუფს ინის და იანის პოზიციიდან ხსნიდა. თუ კი სიტყვის ფუძეში "ნათელი" (იან) ხმოვანი იყო, მაშინ ამ ფუძესთან გამოსაყენებელი სუფიქსების უმეტესობასაც "ნათელი" (იან) ხმოვანი უნდა ჰქონოდა და პირიქით. ასევე არსებობდა მესამე ნეიტრალური ჯგუფი, ასეთი ხმოვნების მქონე სიტყვას შეესაბამებოდა "ნათელი" (იან) და "ბნელი" (ინ) სუფიქრები. ნეიტრალური ხმოვანია ㅣ (ი). ინ-ხმოვნებია: ㅡㅜㅓ (ɯ, უ, ღია ო). იან-ხმოვნებია: ㆍㅗㅏ (ე, ო, ა). უწერტილო ასოები ㅡㆍㅣ ისე უნდა იყოს არჩეული, რომ აღნიშნავდეს ცას, მიწას და ადამიანს. (ასო ე ㆍახლა აღარ გამოიყენება.) ჰანგილში ჯამოს თანრიგში ხმოვნები და თანხმოვნები არაა არეული. თანამედროვე თანრიგი დააკანონა ჩოი სეჯინმა 1527 წელს. ეს მანამდე მოხდა სანამ ორმაგი თანხმოვნები წარმოიქმნებოდა და ㅇ და ㆁ არ იყო გაყოფილი, ამიტომ ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეული თანმიმდევრობა განსხვავდება. თანხმოვან ჯამოს სამხრეთკორეული თანრიგი: ㄱ ㄲ ㄴ ㄷ ㄸ ㄹ ㅁ ㅂ ㅃ ㅅ ㅆ ㅇ ㅈ ㅉ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ ხმოვან ჯამოს სამხრეთკორეული თანრიგი: ㅏ ㅐ ㅑ ㅒ ㅓ ㅔ ㅕ ㅖ ㅗ ㅘ ㅙ ㅚ ㅛ ㅜ ㅝ ㅞ ㅟ ㅠ ㅡ ㅢ ㅣ თანხმოვან ჯამოს ჩრდილოეთკორეული თანრიგი: ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅅ ㅇ ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ ㄲ ㄸ ㅃ ㅆ ㅉ ㅇ ხმოვან ჯამოს ჩრდილოეთკორეული თანრიგი: ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ ㅡ ㅣ ㅐ ㅒ ㅔ ㅖ ㅚ ㅟ ㅢ ㅘ ㅝ ㅙ ㅞ ჰანგილში ასოთა თანრიგს ეწოდება განადა (가나다 순) პირველი სამი ასოს სახელით. ჩრდილოეთ კორეაში სახელების სტანდარტიზაცია მოხდა, როდესაც ჰანგილი ოფიციალურ დამწერლობად აღიარეს. თანამედროვე თანხმოვნების სახელები ორი მარცვლისგან შედგება. ორმაგი ჯამოების დასახელება სამხრეთ კორეაში იწყება 쌍 -სსანგით, რაც ორმაგს ნიშნავს და ჩრდილოეთ კორეაში კი 된 ტვენით, რაც მაგარს ნიშნავს. ჩრდილოეთ კორეაში ხანდახან დასახელების ალტერნატიული ვარიანტი გამოიყენება, პირველ ბგერას ემატება (არალაბიალიზებული) უ ㅡ, მაგალითად: 그 - კუ, 쓰 - სსი და ა.შ. ხმოვნების დასახელება შეიცავს თვით ხმოვანს და წინ ყრუ ㅇ ეწერება. რიგი ჯამოები აღარ გამოიყენება. ზეგის ბგერა გაქრა კორეული ენიდან, ხოლო ზოგი ჩინურ ბგერებს აღნიშნავდა, რომლებიც კორეულში არადროს არ იყო. ყველაზე ხშირად შემდეგი მოძველებული ჯამოები გამოიყენებოდა: ㆍ ან 丶 - (არეა-ა 아래아 „დაბალი ა“) გამოითქმის როგორც ყრუ ა ( ან ).